Čergari na putu

To proročko pleme sa zenama plamnim krenulo je juče, s decom u naručju; najmanju, da smire njihovu glad vučju, ponele su majke na dojkama tamnim. S rukom na oružju idu uz njih ljudi, uz čeljad skutkanu u povorci kola, što im za žudnjama pogled nebom bludi i od tog umoran put je setna bola. Zrikavac iz svoga skrovišta u pesku čim ih spazi, pesmu otpočne da vije; Kibela ljubimce dočeka u blesku: zbog njih cveta stepa, vir iz stene bije, – zbog tih lutalica što im zene plamne otvaraju carstva budućnosti tamne. (prevod: Božidar Kovačević)