Detaljna biografija: Vladimir Nabokov

Vladimir Vladimirovič Nabokov (1899-1977) bio je briljantan rusko-američki romanopisac, pesnik, prevodilac, književni kritičar i lepidopterolog (stručnjak za leptire), poznat po svom neuporedivom jezičkom majstorstvu i složenim narativnim strukturama. Rođen je u aristokratskoj i izuzetno bogatoj porodici u Sankt Peterburgu. Njegovo detinjstvo bilo je ispunjeno putovanjima po Evropi i dvojezičnim vaspitanjem (govorio je engleski, francuski i ruski od ranog doba), što će kasnije duboko uticati na njegov kosmopolitski stil pisanja. Nakon Boljševičke revolucije 1917. godine, porodica Nabokov beži u inostranstvo, i Vladimir završava studije na Univerzitetu Kembridž, nakon čega se seli u Berlin, tadašnji centar ruske emigracije. Tamo piše svoje prve romane na ruskom jeziku pod pseudonimom V. Sirin, uključujući remek-dela poput "Mašenjke", "Obrane Lužinove" i "Dara". Zbog uspona nacizma i činjenice da je njegova supruga Vera bila Jevrejka, Nabokovi se 1940. godine sele u Sjedinjene Američke Države. U Americi, Nabokov donosi neverovatnu odluku da počne da piše isključivo na engleskom jeziku, ostvarujući uspeh koji se retko viđa u istoriji književnosti. Njegov stil se odlikuje izvanrednim vokabularom, sinestezijom (sposobnošću da "vidi" boje u slovima i zvucima), složenim igrama reči i nepouzdanim pripovedačima. Svetsku, iako u početku skandaloznu slavu, donosi mu roman "Lolita" (1955), priča o opsesiji sredovečnog Hamberta Hamberta dvanaestogodišnjom devojčicom. Iako je delo isprva odbijano od izdavača zbog kontroverzne teme, ono je danas priznato kao jedno od najvećih književnih ostvarenja dvadesetog veka, pre svega zbog neverovatne stilske elegancije i psihološke dubine. Nabokov je takođe bio strastveni i priznati entomolog; njegovo proučavanje leptira, posebno plavaca (Polyommatini), bilo je na visokom naučnom nivou, a nekoliko vrsta leptira nosi ime po njemu. Zanimljivo je da je Nabokov svoje romane pisao isključivo na malim indeksnim karticama, koje je stalno reorganizovao i dopunjavao, pre nego što bi njegova supruga Vera ukucala konačnu verziju. Vera mu je bila ne samo supruga, već i agent, prevodilac, prvi čitalac i muza kojoj su posvećena sva njegova dela. Nabokov je bio oštar i nekonvencionalan književni kritičar; prezirao je Dostojevskog, psihoanalizu ("bečki šarlatan") i politički angažovanu umetnost, smatrajući da je estetika jedina prava svrha književnosti. Poslednje decenije života proveo je u luksuznom hotelu u Montreu, u Švajcarskoj, posvećen pisanju i lovu na leptire u Alpima, potvrđujući svoj status neuhvatljivog i genijalnog umetnika.