Detaljna biografija: Huan Ramon Himenez

Huan Ramon Himenez (Juan Ramón Jiménez Mantecón), rođen 24. decembra 1881. godine u Mogueru u Andaluziji, a preminuo 29. maja 1958. godine u San Huanu, u Portoriku, bio je istaknuti španski pesnik i dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1956. godine. Himenez se smatra jednom od centralnih figura španske poezije 20. veka i začetnikom "čiste poezije" (poesía pura) u španskoj književnosti, koji je izvršio ogroman uticaj na generaciju španskih pesnika poznatih kao Generacija '27 (među kojima su Garsija Lorka i Rafael Alberti). Njegov rani život u Andaluziji i ruralni pejzaži rodnog mesta trajno su obeležili njegov senzibilitet. Iako je prvobitno studirao pravo na Univerzitetu u Sevilji i bavio se slikarstvom, brzo se potpuno posvetio poeziji. Nakon očeve smrti i gubitka porodičnog bogatstva, doživeo je tešku depresiju, te je deo mladosti proveo u sanatorijumima u Francuskoj i Madridu. Borba sa depresijom i hipohondrijom pratila ga je tokom celog života, ali mu je istovremeno donela i duboku introspektivnost. Početak Španskog građanskog rata 1936. godine primorao ga je na egzil zajedno sa suprugom Senobijom Kamprubi, koja mu je bila najveća podrška, prevodilac i saradnik. Živeli su na Kubi, u SAD, i na kraju u Portoriku, gde je i proveo poslednje godine. Himenezov književni put može se podeliti na nekoliko faza. Njegova rana faza bila je pod uticajem modernizma, posebno Rubena Darija, i obeležena je senzualnošću, muzikalnošću i melanholičnim tonovima (npr. zbirka "Tužne arije"). Međutim, njegova zrelija i najvažnija faza karakteriše napuštanje svake retorike i ukrasa u korist "čiste poezije". On je nastojao da svede pesmu na njenu golu, esencijalnu istinu, tragajući za savršenim izrazom apsoluta, večnosti i lepote. Njegova poezija postala je intelektualnija, zgusnuta i prožeta mističnom željom za sjedinjenjem s univerzumom. Najpoznatije, iako u formi poetske proze, ostaje njegovo delo "Platero i ja" (Platero y yo, 1914), lirska priča o prijateljstvu pesnika i njegovog magarca, koje kroz seriju slika oslikava život u Andaluziji. Iako je knjiga često doživljavana kao literatura za decu, ona sadrži duboka razmišljanja o životu, smrti i prolaznosti. Zanimljivo je da je Nobelovu nagradu dobio u trenucima velike lične tragedije, dok je njegova supruga Senobija bila na samrtnoj postelji, te on sam nije ni prisustvovao ceremoniji dodele. Himenez je bio pesnik opsednut savršenstvom; neprestano je prerađivao i prepravljao svoje objavljene pesme, verujući da je poezija kontinuirani proces traženja konačne istine.