Detaljna biografija: Hajnrih Hajne

Hajnrih Hajne (1797–1856) bio je jedan od najvećih nemačkih pesnika romantizma, satiričar, književni kritičar i esejista. Rođen je u Diseldorfu, u jevrejskoj trgovačkoj porodici. Studirao je prava na univerzitetima u Bonu, Getingenu i Berlinu, gde je slušao predavanja filozofa Hegela. Kako bi mogao da se bavi pravom i književnošću, prešao je u protestantizam, ali je celog života trpeo antisemitizam. Zbog svojih revolucionarnih i kritičkih stavova prema nemačkom režimu, 1831. godine seli se u Pariz, gde provodi ostatak života.

Život u Parizu i teška bolest

U Parizu je Hajne postao most između francuske i nemačke kulture, družeći se sa umetnicima poput Balzaka, Žorž Sand i Karla Marksa. Poslednjih osam godina života bio je paralizovan i slep zbog teške bolesti kičmene moždine. Svoj krevet je šaljivo nazivao "grobnicom od dušeka" (*Matratzengruft*), ali je uprkos strašnim bolovima nastavio da piše i diktira stihove do poslednjeg daha. Preminuo je u Parizu 1856. godine i sahranjen je na groblju Monmartr.

Književno stvaralaštvo i stil

Hajne je započeo kao romantičar, ali je uneo realizam, gorku ironiju i društvenu satiru u nemačku književnost. Njegova zbirka Knjiga pesama (1827) postigla je ogroman uspeh i postala najpopularnija knjiga stihova u Nemačkoj. Njegova pesma Lorelej prekomponovana je u muziku i postala narodna pesma. Poznata je i njegova satirična poema Nemačka: Zimska bajka, u kojoj oštro kritikuje nemački militarizam i filistarstvo. Hajneov stih je lak, muzikaln i često se završava iznenadnim ironijskim obrtom koji ruši romantičarsku iluziju.

Značaj i nasleđe

Hajne je oslobodio nemačku književnost patetike i akademske ukočenosti. Njegova dela su bila zabranjivana u Nemačkoj tokom 19. veka, a nacisti su u 20. veku spaljivali njegove knjige, potpisujući njegovu pesmu Lorelej kao "delo nepoznatog autora". Danas se Hajne smatra jednim od najvećih liričara i stilista nemačkog jezika, a univerzitet u njegovom rodnom Diseldorfu ponosno nosi njegovo ime.