Detaljna biografija: Feliks Derman

Feliks Derman (Felix Dörmann), rođen kao Feliks Biderštat (Felix Biedermann) 29. maja 1870. godine u Beču, a preminuo 12. jula 1928. godine takođe u Beču, bio je austrijski pesnik, dramaturg i libretista, jedan od najistaknutijih predstavnika bečke dekadencije s kraja 19. i početka 20. veka. Iako je danas njegovo ime poznato uglavnom u užim književnim i muzikološkim krugovima, u svoje vreme bio je vrlo zapažena i često kontroverzna figura bečkog kulturnog života. Poticao je iz imućne jevrejske porodice trgovaca; njegov otac je bio bogat fabrikant, što mu je omogućilo finansijsku nezavisnost i posvećenost umetničkom radu. U ranoj mladosti prihvatio je pseudonim Derman i počeo da se kreće u boemskim krugovima Beča. Bio je blizak saradnik i prijatelj sa mnogim značajnim figurama onog vremena, uključujući Hermana Bara i Artura Šniclera. Dermanov literarni stil, posebno u poeziji, duboko je bio pod uticajem francuskih simbolista i dekadenata, kao što su Bodler i Verlen. Njegove rane zbirke pesama, kao što su "Neurotika" (Neurotica, 1891) i "Senzacije" (Sensationen, 1892), prepune su tema bola, patnje, morbidne senzualnosti, erotike, smrti i egzotičnih, bizarnih stanja duše. Zbog otvorene seksualnosti i nekonvencionalnog jezika u ovim pesmama, Derman je često bio meta oštrih kritika i čak je dolazio u sukob sa cenzurom. Njegova poezija bila je izraz pobune protiv malograđanskog morala tog doba i odražavala je opšti duh "fin de siècle" - kraja veka, zasićenog i umornog, ali istovremeno i u potrazi za novim, intenzivnim iskustvima. Pored poezije, Derman je ostavio značajan trag u svetu operete. Pisao je libreta za neke od najistaknutijih kompozitora tog doba, uključujući i najpoznatiju saradnju na opereti "San valcera" (Ein Walzertraum) Oskara Štrausa, koja je doživela ogroman međunarodni uspeh i donela Dermanu veliku popularnost i materijalnu dobit. Zanimljivost vezana za njegov život jeste njegova strast prema ranom filmu i izdavaštvu. Godine 1912. osnovao je izdavačku kuću "Dörmann-Bibliothek" i aktivno se bavio promocijom novih umetničkih formi. Iako ga je kasnije bečki modernizam u velikoj meri prevazišao, Derman ostaje ključna figura za razumevanje prelazne epohe bečke kulture, čovek koji je hrabro istraživao tamne i skrivene strane ljudske psihe u svojim delima, balansirajući između umetničkog inovatorstva i popularne kulture.