Detaljna biografija: Aleksandar Puškin
Aleksandar Sergejevič Puškin (1799–1837) smatra se utemeljivačem modernog ruskog književnog jezika i najvećim pesnikom ruskog romantizma. Rođen je u Moskvi u plemićkoj porodici sa bogatom istorijom. Sa majčine strane, Puškin je vukao poreklo od Ibrahima Petrovika Hanibala, Afrikanca koji je doveden kao rob na dvor Petra Velikog, što je Puškinu celog života bio izvor velikog ponosa i inspiracije. Rano je pokazao književni talenat, a obrazovanje je stekao u Carskoseoskom liceju, gde je počeo da objavljuje svoje prve stihove.
Život i politički progon
Puškinov slobodoumni duh i politički stihovi brzo su privukli pažnju carskih vlasti. Zbog slobodoljubive poezije, uključujući i čuvenu odu Sloboda, car Aleksandar I ga je proterao na jug Rusije. Tokom ovog progonstva, Puškin je boravio na Kavkazu, na Krimu, u Kišinjevu i Odesi. Ovi predeli su ostavili dubok trag na njegov rad, inspirisavši njegove čuvene južne poeme poput Kavkaskog sužnja i Cigana. Kasnije je bio zatvoren na porodičnom imanju Mihajlovsko, gde je nastavio sa intenzivnim pisanjem, sakupljajući narodne priče od svoje voljene dadilje Arine Rodionovne.
Književno stvaralaštvo i stil
Puškin je uveo realizam u rusku književnost i oslobodio ruski jezik teškog crkvenoslovenskog uticaja. Njegovo najvažnije delo je roman u stihu Evgenije Onjegin, koji predstavlja enciklopediju ruskog života 19. veka i postavlja arhetip "suvišnog čoveka" kroz lik Onjegina. Njegovo dramsko remek-delo Boris Godunov napisano je po uzoru na Šekspirove istorijske drame. Puškin je pisao i izuzetnu prozu, među kojom se izdvajaju Kapetanova kći i Pikova dama. Njegova ljubavna lirika, posebno pesma Ja pamtim divno magnovenje..., smatra se vrhom svetske ljubavne poezije.
Značaj i nasleđe
Puškinov uticaj na rusku kulturu je nemerljiv; pisci poput Dostojevskog, Tolstoja i Turgenjeva smatrali su ga svojim učiteljem. Njegov život prekinut je tragično u dvoboju 1837. godine, kada se borio sa francuskim oficirom Žoržom Dantesom kako bi odbranio čast svoje prelepe supruge Natalije Gončarove. Njegova smrt bila je nacionalna tragedija, a car Nikolaj I je naredio tajnu sahranu kako bi sprečio demonstracije naroda. Danas Puškin ostaje večni simbol ruske duše i otac ruske klasične književnosti.